Het vergif van de onverschilligheid

‘Onverschilligheid is het eelt van de ziel’, zegt een gevleugeld woord. Arme christenen hebben eelt aan de voeten van het barrevoets lopen, terwijl het eelt op de ziel van welgestelde christenen hen eraan hindert de nood (niet alleen financiële) van hun medemensen waar te nemen.

Of men eelt op de ziel heeft, kan men van het gedrag te­genover de naaste aflezen. ‘Je naaste is hij, die jij net in de ogen kijkt’, zei de H. Moeder Teresa (gestorven 1997). De naaste is de huwelijkspartner, maar ook de caissière in de su­permarkt, een moeder van hiernaast die haar kind alleen opvoedt, of de dakloze in de voetgangerszone.

Behandelen wij onze naaste zo alsof het JEZUS of Maria zou zijn – in deze houding van de vroege christenen, die in de liefde tot CHRISTUS één van hart en ziel waren? Of denken we: ‘Eigen schuld!’ of: ‘Mij heeft ook niemand geholpen!’ of: ‘Hij/zij moet gewoon eens wat werken!’?

Wie zo denkt en spreekt is meer met zichzelf bezig dan met  GOD of de naaste. Als veel christenen zich zo gedragen, ver­duisteren ze het licht van CHRISTUS dat ze in de wereld zouden moeten dragen. Vaak merken ze niet eens dat ze zich niet christelijk, maar ... mehr

Augustus 2018

Maandbrief